Þetta abstrakt verk eftir Snædísi Högnadóttur, er innblásið af náttúrunni þegar kaldur jarðvegurinn vaknar á vorin. Grófleikinn í verkinu minnir á þegar jarðvegurinn rís undan þunnri, bráðnandi fönn og jarðlitirnir brjóta sér leið fram. Rætur vakna og greinarnar teygja sig ofar í átt að birtunni. Stráin standa beinni og hreyfast mjúklega í vorblænum. Allt sem lá í dvala verður töfrandi á ný.